Kontakt
WIEDZA W PIGUŁCE
Środki stylistyczne, środki artystycznego wyrazu, poetyckie
Mowa zależna i niezależna. Związek zgody, rządu i przynależności
Fonetyka (akcent wyrazowy, głoska, litera)
Opis postaci
Opis przedmiotu
Opis obrazu
Opis krajobrazu
Opis przeżyć
Opis sytuacji
Opowiadanie
Wypowiedzi argumentacyjne: rozprawka, artykuł, przemówienie, list otwarty
Recenzja
Charakterystyka
Charakterystyka porównawcza
List, wywiad
Instrukcja
Życzenia, pozdrowienia, dedykacja
Sprawozdanie
Zaproszenie, ogłoszenie, zawiadomienie
Przepis
Zasady ortograficzne
Język polski nie taki trudny ;)
Słownik terminów filmowych i teatralnych
Epoki literackie







SŁOWNIK TERMINÓW FILMOWYCH

Reżyser to osoba odpowiedzialna za całokształt dzieła scenicznego lub filmowego. To autor spektaklu, filmu, widowiska muzycznego bądź estradowego - zależnie od rodzaju sztuki. Jego zadaniem jest scalić muzykę, oprawę plastyczną, ruch sceniczny i grę aktorską w całość.

Scenograf - autor oprawy plastycznej i architektonicznej do teatrufilmutelewizji lub na estradę, który ściśle współpracuje z reżyserem. Do zadań scenografa należy także określenie innych elementów stanowiących scenografię, np. oświetlenia, dekoracji, rekwizytów, kostiumów.

Scenografia –dekoracja wnętrzna, plastyczna oprawa filmusztuki teatralnej, widowiska operowegobaletowego lubtelewizyjnego. Składa się z dekoracji, kostiumów, rekwizytów, charakteryzacji postaci i oświetlenia.

Scenariusz - forma literacka przyszłego filmu, będąca podstawą jego realizacji. Zawiera szkic fabuły, charakterystykę postaci, opis miejsc, dialogi oraz uwagi odautorskie i reżyserskie. Może być przeróbką istniejącego dzieła literackiego(scenariusz adaptowany) lub stanowić oryginalną twórczość autora (scenariusz oryginalny). Na podstawie scenariusza opracowywany jest scenopis - techniczny plan realizacji filmu. 


Scenarzysta - autor scenariusza.


Scenopis - szczegółowy opis każdego z ujęć filmu. Tworzony jest na podstawie scenariusza. Zawiera opis ruchów kamery, zachowanie aktorów oraz dialogi. Określa długość ujęć, szkice scen i plan sytuacyjny.

Akcja - określenie (zwykle logicznego) ciągu zdarzeń w filmie.

Dubbing - stosowany jest przy filmach obcojęzycznych. Polega na zastąpieniu dialogów i komentarzy lokalną wersją językową.

Ekranizacja/adaptacja - nakręcenie wersji filmowej sztuki teatralnej, baletupowieściksiążki.

Fabuła - zdarzenia, wątki i motywy przedstawione w filmie powiązane czasowo i przyczynowo; potocznie treść utworu.

Operator-osoba wykonująca zdjęcia filmowe

Statysta-osoba występująca w podrzędnej roli, zwykle w scenach zbiorowych

Kaskader-osoba zastępująca aktora w scenach niebezpiecznych

Producent- finansuje przedsięwzięcie filmowe i organizuje produkcję filmu

Dystrybutor-rozpowszechnia film





Plan - (rodzaj ujęcia filmowego). Określenie przestrzeni obejmowanej przez obiektyw kamery:
-Amerykański plan - obejmuje aktorów od kolan w górę,
-Detal - rodzaj ujęcia filmowego przedstawiającego szczegół filmowanego obiektu - np. zaciśnięta pięść, trybik w zegarku, łzę spływającą z oka, palec naciskający przycisk.
-Ogólny - pokazuje miejsce akcji np. całe pomieszczenie. Przestrzeń, na tle której  widoczna jest sylwetka człowieka. Umiejscawia akcję w przestrzeni.
-Półzbliżenie - jeden z rodzajów "bliskich" planów filmowych. Ukazuje popiersie postaci ludzkiej, jej mimikę, gestykulację, emocje. Chodzi w nim głównie o ukazanie szczegółów ubioru postaci lub cech szczególnych zwierzęcia.
-Total/pełny/daleki- pokazuje więcej niż plan ogólny np. plaża z opalającymi sie ludźmi, w tle horyzont.
-Zbliżenie - pokazuje np. twarz człowieka, dziecko w wózku.
-Plany od największego do najmniejszego: totalogólnyamerykańskipółzbliżeniezbliżeniedetal.


Plener - miejsce kręcenia zdjęć poza studiem, pomieszczeniami.
Kadr - przestrzeń widziana przez obiektyw kamery.

 


Słownik terminów teatralnych.

      1.    Afisz: ogłoszenie, zapowiadające występ teatralny, rozklejane na tablicach lub na słupach.

2.  Akt: część utworu dramatycznego lub przedstawienia teatralnego, stanowiąca względnie zamknięty i spójny odcinek jego akcji.

3.    Aktor: osoba, grająca jakąś rolę w teatrze, artysta tworzący postaci sceniczne.

4.  Aktor charakterystyczny: specjalizuje się w rolach charakterystycznych czyli takich, które podkreślają cechy właściwe danemu typowi psychicznemu.

5.    Aktor komiczny: specjalizuje się w odtwarzaniu bohaterów w komediach lub postaci komicznych.

6.    Aktor tragiczny: specjalizuje się w odtwarzaniu bohaterów w tragediach lub postaci tragicznych.

7.  Amfiteatr: w starożytnej architekturze rzymskiej otwarta budowla widowiskowa, zbudowana na planie elipsy, z areną pośrodku i schodkową widownią. Współcześnie - widownia lub jej część, wznosząca się koliście lub półkoliście ku górze. Budowla posiadająca tego typu widownię, także nazywana jest amfiteatrem.

8.   Animacja: dokonywanie serii pojedynczych zdjęć rysunków, kukiełek, wycinanek itp. W różnych fazach ruchu. Zdjęcia wyświetlane na ekranie jedno za drugim, nadają obrazowi efekt ruchu.

9.    Animacja teatralna: uruchamianie lalek w teatrze lalkowym.

10.  Antrakt: przerwa w spektaklu.

11. Budka suflera: pomieszczenie na przedzie sceny teatralnej, osłonięte przed widzami, przeznaczone dla osoby podpowiadającej tekst aktorom.

12.  Balkon: piętro widowni teatralnej.

13. Charakteryzator: pracownik teatru, trudniący się zmienianiem wyglądu zewnętrznegoczłowieka (aktora) za pomocą odpowiednich środków (np. kosmetyków, ubioru).

14.  Charakteryzatornia: pomieszczenie w teatrze, gdzie dokonuje się charakteryzacji.

15.  Charakteryzacja: zmiana wyglądu aktora.

16. Cenzura: oficjalna kontrola publikacji, widowisk, filmów i audycji, dokonywana przez specjalnego urzędnika, oceniającego je pod względem politycznym, religijnym, obyczajowym i moralnym.

17.  Lornetka teatralna: służy do oglądania spektaklu z odległych miejsc w teatrze.

18. Loża: wydzielona, reprezentacyjna część sali widowiskowej, wyposażona w miejsca siedzące dla kilku osób, zwykle w formie niewielkiego balkonu lub wnęki z balustradą.

19. Kostium: specjalnie projektowany przez scenografa strój aktorski, charakteryzujący graną przez aktora postać i będący istotnym elementem widowiska teatralnego.

20.  Scena: część budowli teatralnej usytuowana wyżej od widowni i oddzielona od niej kurtyną, odpowiednio wyposażona pod względem technicznym, stanowi miejsce gry aktorów.

21.  Scena otwarta: bez kurtyny lub z rozsuniętą bądź podniesiona kurtyną.

22. Scena obrotowa: obrotowa tarcza - fragment podłogi scenicznej, ułatwia szybkie zmiany dekoracji, wykorzystywana też w celu uzyskania efektów scenicznych.

23. Scena elżbietańska: wielopoziomowa, składa się z przestronnego podium w kształcie prostokąta lub trapezu, wysuniętego ku widowni oraz przylegającego do niego z tyłu, piętrowego budynku scenicznego z galeryjką, wykorzystywana jako scena górna.

24. Scena pudełkowa / szufladkowa: tworzy zamkniętą przestrzeń ograniczoną bocznymi i górnymi dekoracjami, w tylnym planie prospektem, oddzielona od widowni proscenium, kurtyną i kanałem dla orkiestry.

25.  Scena symultaniczna: charakterystyczna dla teatru średniowiecznego, składająca się z kilku mansjonów (domków) ustawionych na wycinku koła lub prostej, w których akcja dramatu rozgrywała się jednocześnie.

26.  Scena celkowa / terencjuszowska: proscenium było pomostem ustawionym na kołach, a jego zaplecze tworzyło kilka pawiloników - celek, każda celka tworzyła oddzielne miejsce gry.

27.  Kanał dla orkiestry: miejsce znajdujące się pomiędzy widownią a sceną, gdzie znajduje się orkiestra.

28.  Scenariusz: tekst rozpisany na sceny i dialogi, będący podstawą realizacji spektaklu.

29.  Scenarzysta: osoba, zajmująca się pisaniem scenariuszy.

30.  Sceneria: plastyczna oprawa wydarzeń, które rozgrywają się w przedstawieniu teatralnym.

31. Scenograf: osoba, która zajmuje się plastycznym i architektonicznym ukształtowaniem przestrzeni scenicznej widowiska teatralnego, obejmującą dekoracje, kostiumy, rekwizyty, liternictwo. Charakteryzację, uczesanie aktorów.

32.  Scenografia: plastyczne i architektoniczne ukształtowanie przestrzeni scenicznej widowiska teatralnego.

33. Kulisy: element perspektywicznej dekoracji teatralnej: płaskie ścianki dekoracyjne umieszczone symetrycznie po obu stronach sceny, kotary, przepierzenia, przesuwane w rowkach podłogi lub opuszczane z nadscenia, umożliwiające szybką zmianę dekoracji i oświetlenia. Także część teatru za sceną.

34. Kurtyna: ruchoma (przenoszona lub rozsuwana) zasłona, najczęściej z tkaniny, oddzielająca w teatrze sceną pudełkową od widowni, albo zascenia, a także dzieląca scenę na części. Istnieją trzy rodzaje kurtyny: 1) podnoszona (włoska), 2) rozsuwana (niemiecka), 3) rozsuwana i podnoszona jednocześnie (francuska).

35.  Krytyk teatralny: osoba zajmująca się analizowaniem widowisk teatralnych.

36. Maska teatralna: osłona twarzy, mająca kształt i formę twarzy ludzkiej, a także łba zwierzęcego, rośliny lub innej rzeczy. Element charakteryzacji wykorzystywany zwłaszcza w teatrze dell' arte. Maska komiczna, symbolizuje komiczną rolę, atrybut mitologicznej muzy Talii. Maska tragiczna, symbolizuje tragiczna postać, atrybut muzy Melpomene.

37.  Mim: aktor grający w widowisku pantomimicznym lub mimicznym.

38.  Widowisko mimiczne: gra za pomocą mimiki - ruchy mięśni twarzy.

39.  Monolog sceniczny: dłuższa wypowiedź jednego aktora.

40.  Monodram: utwór dramatyczny, w którym występuje tylko jeden monologujący bohater, zwracający swą wypowiedź do publiczności teatralnej.

41. Koturn: obuwie na wysokich podeszwach używane przez aktorów podczas występów na scenie w teatrz antycznym w celu podwyższenia sylwetki.

42. Dekoracja: tło plastyczne sceny teatralnej, zespół elementów architektonicznych, malarskich lub plastycznych, które wyznaczają miejsce akcji inscenizowanego dramatu, czy przedstawienia.

43.  Program / Repertuar: informacja dotycząca wystawianej sztuki.

44. Inscenizacja: przygotowanie i wystawienie na scenie utworu dramatycznego, literackiego, muzycznego, baletowego, odpowiednie opracowanie dzieła, służące wystawieniu go jako sztuki teatralnej.

45.  Fabułatreść utworu literackiego lub filmowego.

46. Foyer: sala, inne obszerne pomieszczenie lub korytarz w budynku teatralnym, obok sali koncertowej, przeznaczone do tego aby publiczność przebywała tam podczas przerw w spektaklu.

47. Dramat: jeden z trzech (obok liryki i epiki) rodzajów literackich, obejmujący utwory przeznaczone do wystawiania na scenie, które maja charakter fabularny. Dominuje w nich dialog.

48.  Reżyseria: ogół czynności związanych z artystycznym kształtowaniem przedstawienia teatralnego.

49. Lalka: figurka przedstawiająca jednego z bohaterów widowiska w teatrze animacji. Rodzaje lalek: 1) kukiełka: umieszczona na patyku lub długim kiju, 2) pacynka: zbudowana na bazie rękawicy, 3) marionetka: poruszana jest za pomocą krzyża, do przywiązane są sznurki drugim końcem umocowane na rękach i nogach lalki. 4) jawajka: zbudowana na bazie obręczy.

50. Pantomima: widowisko teatralne, w którym zdarzenia przekazywane są przez aktorów wyłącznie za pomocą ruchów ciała, gestów, mimiki.

51.  Premiera: pierwsze przedstawienie utworu, dramatu, widowiska teatralnego.

52.  Prapremiera: pierwsza w świecie lub w danym kraju publiczna prezentacja spektaklu teatralnego.

53. Rekwizyt: przedmiot dekoracji scenicznej, dodatkowy drobiazg potrzebny przy wystawianiu sztuki, związany z jej akcją.

54. Parter: najniższy poziom miejsc dla widzów w sali widowiskowej w teatrze lub publiczność, która zajmuje miejsca na tym poziomie.

55.  Rampa: rząd lamp oświetlających scenę teatralną od przodu.

56.  Sufler: osoba podpowiadająca w teatrze aktorom tekst roli w sposób niewidoczny dla widza (obecnie za kulisami, dawniej w budce suflera).

57. Komedia: gatunek dramatu obejmujący utwory o wesołym i pogodnym nastroju, lekkiej i pogodnej tematyce, charakteryzujące się humoremdowcipem, wesołością i pomyślnym zakończeniem.

58.  Proscenium: w teatrze nowożytnym: osłonięta część sceny przed kurtyną, wysunięta w kierunku widowni. W starożytnym teatrze greckim: przylegające do budynku scenicznego podium, na którym toczyła się akcja wystawianego dramatu. W starożytnym teatrze rzymskim: miejsca siedzące tuż przed sceną, przeznaczone dla osób uprzywilejowanych.

59.  Zascenie: pomieszczenie znajdujące się za sceną, służące jako skład dekoracji, garderoby itp.

60.  Nadscenie: zespół teatralnych urządzeń technicznych mieszczący się nad sceną.

61. Teatr: gałąź sztuki widowiskowej, polegająca na przedstawianiu scenicznym utworów literackich, obejmująca takie gatunki jak: tragedia, komedia i dramat, balet, pantomima,opera, rewia. Także budynek przystosowany do wystawiania utworów scenicznych.

62. Balet: rodzaj widowiska teatralnego, w którym głównym środkiem wyrazu jest taniecwykonywany przez tancerzy według scenariusza, z towarzyszeniem muzyki, na tle odpowiedniej scenografii.

63. Rewia: widowisko rozrywkowe skomponowane z krótkich scenek, skeczów, numerów estradowych, piosenek i tańców.

64. Opera: utwór muzyczny o charakterze dramatycznym, przeznaczony do wystawiania na scenie, składający się z partii wokalnych i instrumentalnych, czasami także mówionych i baletowych.



Materiały wykorzystane ze strony www.bryk.pl


 

Dzisiaj stronę odwiedziło już 72 odwiedzający (113 wejścia) tutaj!
Ta strona internetowa została utworzona bezpłatnie pod adresem Stronygratis.pl. Czy chcesz też mieć własną stronę internetową?
Darmowa rejestracja